Ukryty koszt monotonnego ćwiczenia

Od 60 do 90% zawodowych muzyków w pewnym momencie zmaga się z zaburzeniami układu mięśniowo-szkieletowego związanymi z grą. Zła postawa i nadmierny wysiłek mają w tym swój udział, to pewne, ale prawdziwym winowajcą jest nieustanne powtarzanie wpisane w tradycyjne metody ćwiczenia. Dobra wiadomość? Badania wskazują też wyjście: urozmaicanie ćwiczenia może zmniejszyć ryzyko kontuzji o 39 do 64%.

Spojrzenie na liczby

Dane nie pozostawiają wątpliwości. Badanie w Occupational Medicine wykazało, że 87% muzyków orkiestrowych zmaga się z urazami związanymi z ich zawodem. Ponadto 60% studentów muzyki odczuwa skutki przeciążenia jeszcze przed ukończeniem studiów. Roczny rachunek za leczenie urazów muzyków sięga 187 milionów dolarów, jak podaje International Archives of Occupational and Environmental Health.

Co za tym stoi? Powtarzanie, po prostu. Kiedy dzień po dniu młócisz ten sam utwór w ten sam sposób, ciało dostaje w kość. Mięśnie wpadają w pętlę i za każdym razem pracują tak samo, a stawy tkwią w niezmiennych pozycjach. Do przeciążonych miejsc dociera coraz mniej krwi, pojawiają się dysproporcje. To powolny proces, ale szkody się kumulują.

Mózg i ciało

Jest jeszcze dystonia ogniskowa, koszmar każdego muzyka. Mięśnie zwracają się przeciwko tobie, drgają albo blokują się bez ostrzeżenia. Badania wiążą ją wprost z powtarzalnym ćwiczeniem. Pomyśl o korze ruchowej mózgu, która mówi palcom, co mają robić. Jeśli stale podsuwasz jej te same ruchy, zaczyna zacierać granice między nimi. Obszary odpowiadające za poszczególne palce zlewają się ze sobą, a ten proces nazywa się dedyferencjacją. Badania mówią, że urozmaicone ćwiczenie może zatrzymać to osuwanie się, dzięki czemu mózg pozostaje bystry, a ręce pewne.

Mądrzejszy sposób ćwiczenia

Tu wkracza Practice.farm. Weźmy funkcję losowej transpozycji. Za każdym razem, gdy grasz, dźwięki przenoszą się do nowej tonacji, więc palce muszą się dostosować. Nie chodzi tylko o to, by było ciekawiej: inne palcowania oznaczają, że mięśnie nie grzęzną w koleinie. Stawy poruszają się w pełniejszym zakresie, a obciążenie rozkłada się równiej. Mimo to żaden system nie jest niezawodny. Trzeba zwracać uwagę na sygnały ostrzegawcze: utrzymującą się bolesność, mrowienie w palcach albo spadek precyzji, który nie mija. Ból, który trwa po odłożeniu instrumentu, to sygnał, żeby zrobić przerwę i przemyśleć swoje podejście.

Droga naprzód

Practice.farm nie służy tylko podnoszeniu umiejętności. Chodzi o to, żebyś mógł grać przez długie lata. Każda losowa tonacja, każda zmiana w rutynie to krok ku zdrowszej karierze.

Zgłęb naukę:

• Mądre ćwiczenie bije ciężkie ćwiczenie - Jak urozmaicenie poprawia zapamiętywanie o 36%
• Dlaczego twój mózg lubi losowe ćwiczenie - Neurobiologia urozmaicania

Przejmij kontrolę nad swoją muzyczną przyszłością:
Zajrzyj do funkcji transpozycji w Practice.farm i zacznij ćwiczyć mądrzej, a nie ciężej.

Źródła:

• Baadjou, V. A., et al. (2018). Preventing musculoskeletal complaints in music students. Occupational Medicine, 68(7), 469-477.
• Roos, M., & Roy, J. S. (2021). Leveraging implementation science to reduce musician injury. Applied Ergonomics, 96, 103477.
• Cattaneo, Z., et al. (2020). Neuro-mechanical aspects of playing-related disorders in violinists. Frontiers in Human Neuroscience, 14, 346.