O zbiorze Wokalizy
Wokalizy Marca Bordogniego od pokoleń cenią śpiewacy i instrumentaliści. Doskonal sztukę legata i frazowania na tych ponadczasowych etiudach. Joannes Rochut, pierwszy puzonista Boston Symphony Orchestra, przepisał je na puzon w 1928 roku.
Źródło: Engraved by Practice Farm from Bordogni's own prints, published by the author in Paris: 24 nouvelles vocalises à la portée de toutes les voix, 11e livre (1849), Nos. 1 to 14 and 16 to 25; 24 nouvelles vocalises pour mezzo-soprano ou contralto, 12e livre (1855), Nos. 15, 26 to 45 and 49 to 51; 12 nouvelles vocalises pour mezzo-soprano, 8e livre (1847), Nos. 46 to 48, 52 and 53. Copies: Bibliothèque nationale de France, département de la Musique, VM8 A-37, A-39 and A-36, digitised on Gallica.
Zbiór Wokalizy na inne instrumenty
Wyrytowane jak drukowany głos
Każda etiuda jest transponowana i przeniesiona w inny klucz do skali instrumentu, wyrytowana na pięciolinii 7,5 mm z drukarskimi marginesami, jedna etiuda na stronę lub rozkładówkę, nigdy z przewracaniem strony w środku etiudy.