Johann Sebastian Bach · Suity wiolonczelowe, BWV 1007-1012
Suity wiolonczelowe, BWV 1007-1012 na waltornię F
Każda etiuda w oryginalnej tonacji, w najniższej oktawie mieszczącej się w skali waltorni F; w kluczu wiolinowym lub kluczu basowym.
30 etiud, każda w oryginalnej tonacji, w najniższej oktawie mieszczącej się w skali waltorni F, z dynamiką, oddechami i frazowaniem wydania; w kluczu wiolinowym lub kluczu basowym.
Licencja dla pracowni w cenie: drukuj kopie dla własnych uczniów.
Pierwsze etiudy, dwie strony dalej i strona tytułowa. Stuknij stronę, aby ją powiększyć.
Spis treści
30 etiud w 5 tonacjach.
1G-dur · kluczu wiolinowym
2G-dur · kluczu wiolinowym
3G-dur · kluczu wiolinowym
4G-dur · kluczu wiolinowym
5G-dur · kluczu wiolinowym
6G-dur · kluczu wiolinowym
7C-dur · kluczu wiolinowym
8C-dur · kluczu wiolinowym
9C-dur · kluczu wiolinowym
10C-dur · kluczu wiolinowym
11C-dur · kluczu wiolinowym
12C-dur · kluczu wiolinowym
13E♭-dur · kluczu wiolinowym
14E♭-dur · kluczu wiolinowym
15E♭-dur · kluczu wiolinowym
16E♭-dur · kluczu wiolinowym
17E♭-dur · kluczu wiolinowym
18E♭-dur · kluczu wiolinowym
19E♭-moll · kluczu wiolinowym
20E♭-moll · kluczu wiolinowym
21E♭-moll · kluczu wiolinowym
22E♭-moll · kluczu wiolinowym
23E♭-moll · kluczu wiolinowym
24E♭-moll · kluczu wiolinowym
25G-dur · kluczu wiolinowym
26G-dur · kluczu wiolinowym
27G-dur · kluczu wiolinowym
28G-moll · kluczu basowym
29G-dur · kluczu basowym
30G-dur · kluczu wiolinowym
O zbiorze Suity wiolonczelowe, BWV 1007-1012
Suity wiolonczelowe nr 1, 3, 4, 5 i 6 Jana Sebastiana Bacha, BWV 1007 i 1009-1012: trzydzieści części, od preludium do gigi, repertuar bez akompaniamentu, który gra każdy wiolonczelista i z którego korzysta każdy niski instrument. Suita nr 2 nie jest uwzględniona.
Źródło: Cellofun.eu's editions, dedicated to the public domain; Suite No. 2 is Frédéric Boulanger's transcription, CC BY-SA 4.0.
Każda etiuda jest przetransponowana i przepisana w kluczu instrumentu, w jego skali, i wygrawerowana na pięciolinii 7,5 mm z marginesami drukarskimi. Krótka etiuda dzieli stronę z inną, zamiast zostawiać pół strony pustej, a długa zaczyna się na rozkładówce: nigdy nie trzeba przewracać strony w trakcie etiudy.
Dla ciebie i twojego studia
Drukuj tyle egzemplarzy, ile potrzebujesz dla siebie i własnych uczniów. Samego pliku nie wolno przekazywać ani publikować.
Przycięte na waltornię F
Każda etiuda mieści się w i jest w jego kluczu: przy pulpicie nie trzeba nic transponować.